Πολύ συχνά, θεωρούμε δεδομένο το σώμα μας,
αλλά υπό πίεση, το σώμα μπορεί να μας φανερώσει,
πόσο εκπληκτικό κατασκεύασμα είναι.
Αυτή η περίπλοκη μηχανή δημιουργήθηκε,
μετά από εκατομμύρια χρόνια εξελικτικής περιόδου.
Τόσο πολύπλοκη, που ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζουμε επακριβώς,
πόσα πράγματα συμβαίνουν, μέσα μας.
Ένας κρυμμένος κόσμος,
που όμως έχουμε την ευκαιρία, να εξερευνήσουμε με την τεχνολογία 3D.
Οι αισθήσεις μας κρατάνε ζωντανούς,
επιτρέποντας μας να δούμε, ακούσουμε και αγγίξουμε τον κόσμο.
Ξεκινάνε κάτω απ' το δέρμα μας.
Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο μικροί αισθητήρες, μας προσφέρουν πληροφορίες.
72 χιλιόμετρα νευρικών ινών μας επιτρέπουν να ανταποκριθούμε ταχύτατα.
Οι αισθήσεις μας προειδο- ποιούν για επικείμενο κίνδυνο.
Όταν μας επιτίθενται, είναι η πρώτη γραμμή άμυνας μας.
Μας επιτρέπουν να εκτελέ- σουμε εξαιρετικούς άθλους.
Οι αισθήσεις θα σώσουν ακόμα και τις ζωές μας
όταν φτάνουμε στα όρια.
Human Body Pushing the Limits Episode 03 Sensation
Απόδοση Διαλόγων/Συγχρονισμός: MrLifestyles
Επιμέλεια/Διορθώσεις: MrLifestyles
Στο επίκεντρο μιας καταιγίδας,
ένας πιλότος κατευθύνει ένα μηχά- νημα 7 τόνων, με εξαιρετική ακρίβεια.
Η επιτυχία αυτή, δοκιμάζει στο μέγιστο, το αισθητικό σύστημα του σώματος.
Καταγεγραμμένο στην κάμερα ασφαλείας, από την Ακτοφυλακή,
δυο αγόρια αντιμετω- πίζουν σίγουρο θάνατο.
Λίγο έξω από την ακτή Όρεγκον
λυσσαλέα κύματα τους έχουν εγκλωβίσει, και η παλίρροια ανεβαίνει.
Ήμασταν έξω περίπου 400, 800 μέτρα,
Ράϊαν Γκάρντινερ
και κολυμπήσαμε περίπου μια ώρα, να φτάσουμε σ' έναν βράχο.
Άρχισα να κουράζομαι
και σκέφτηκα ότι θα πεθάνω, και θα πνιγώ.
Ράϊαν Μέλοκ
Δεν το πίστεψα.
Η μόνη τους ελπίδα είναι ένα ελικόπτερο.
Υψηλή τεχνολογία αξίας 7 εκατομμυρίων ευρώ.
Αλλά, με τους ανέμους σφυροκοπώντας το ελικόπτερο
αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για τα αγόρια
είναι ένας μηχανισμός, πολύ πιο περίπλοκος από κάθε ελικόπτερο.
Μισό εκατομμύριο μικροαισθητήρες
συνδεδεμένοι σ' ένα από τα πιο περίτεχνα
συστήματα επικοι- νωνίας στον πλανήτη.
Θα το βρείτε, κάτω απ' το δέρμα σας.
Είμαστε εφοδιασμένοι με ένα πλήθος απίθανων συσκευών,
συμπεριλαμβανομένων υπο- δοχών αφής, αρκετά ευαίσθητοι
ώστε να αισθανθούν ένα απλό φτε- ρούγισμα, απ' τα φτερά μιας μύγας.
Ο πιλότος Ματ Γκίνγκριτζ χρειάζεται όλες τις αισθήσεις σε πλήρη επιφυλακή
για να σώσει τα αγόρια.
Είχαμε ανέμους ταχύτητας 55 χλμ/ώρα, με τους βράχους τριγύρω μας.
Είναι βασανιστικό, αρκετά βασανιστικό.
Ματ Γκίνγκριτζ - Πιλότος Ακτοφυλακής -
Κάθε τετραγωνικό εκατοστό των χεριών του Ματ
περιέχει 600 αισθητήρες αφής.
Κάπου κοντά στην επιδερμίδα, καταγράφουν και την παραμικρή επαφή.
Άλλοι, εντοπίζονται βαθύτερα και υπολογίζουν ισχυρότερες πιέσεις.
Μέσω ενός δικτύου νεύρων, στέλνουν σήματα στον εγκέφαλο του Ματ.
Σε κλάσματα του δευτερολέπτου, ο εγκέφαλος ενεργοποιεί κινητικά νεύρα,
πυροδοτώντας κινήσεις ακριβείας στα χέρια του, στα όργανα πλοήγησης.
4.000 νεύρα καθο- δηγούν κάθε χέρι
καθώς κρατάει σταθερό το ελικόπτερο, πάνω απ' τους βράχους.
Την ίδια στιγμή,
οι άλλοι αισθητήρες του Ματ, τον «βομβαρδίζουν» με πληροφορίες.
Πρέπει να διαβάσει τα δεδομένα από πάμπολλα όργανα
και να παρακολουθεί τον ορίζοντα.
Πρέπει να ακούει το πλήρωμα, που βλέπει τι συμβαίνει κάτω.
Πάμε κάτω. Κρατήστε την θέση σας.
Πέρα απ' όλα αυτά, το αισθητικό σύστημα του Ματ
πρέπει να υπολογίσει και ισορροπήσει το υψόμετρο, την ταχύτητα και θέση.
Αυτό απαιτεί να ξεπεράσει κάθε υπολογιστή στην γη.
Πήγαινε πίσω, ομαλά. Έχω ένδειξη μεταφοράς.
Ακόμα δεν υπάρχει μηχάνημα που να 'χει την δυνατότητα
Ραλφ Γκαμπαρντέλλα, Ιατρός - Ορθοπεδική Κλινική Κέρλαν -
να μπορεί να κάνει όλα αυτά τα διάφορα πράγματα
και την ίδια στιγμή, να υπολογίζει στιγμιαία
την έκβαση όλων αυτών των πραγμάτων.
Ακριβώς εδώ.
Λίγο μπροστά.
Η ταχύτητα των σημάτων στα νεύρα του Ματ
είναι κρίσιμη για τις πράξεις του.
Είναι ακριβώς, εδώ. Τα πας τέλεια.
Αποτρέπει τον διασώστη
από μια σύγκρουση στα βράχια.
Κράτα το, εκεί. Κράτα την θέση σου.
Το εκπληκτικό είναι
η δομή των νεύρων, που συνεισφέρει στην ταχύτητα.
Τα νεύρα μας, είναι δεσμίδες λεπτών κυττάρων,
μερικά μήκους περισ- σότερο από 90 εκατοστά,
που μεταφέρουν ηλεκτρικά σήματα, από και προς τον εγκέφαλο.
Μόνωση προστατεύει τις δεσμίδες,
μια στιβάδα λίπους περικλείει τα βασικά νεύρα.
Και είναι η στιβάδα λίπους
που αποτρέπει την παρεμβολή των νευρικών σημάτων μεταξύ τους
ώστε να μεταφερθούν διαμέσου του νευρικού συστήματος του Ματ
με ταχύτητα μεγαλύτερη των 400 χλμ/ώρα.
Ελαφρώς, πίσω και αριστερά. Προσεχτικά, πίσω και αριστερά.
Δεν θέλουμε να παρα- συρθούμε απ' τον άνεμο.
Με τον διασώστη
να αιωρείται κοντά στα βράχια,
αυτό είναι το πιο κρίσιμο σημείο της επιχείρησης.
Τα νεύρα του Ματ δουλεύουν τόσο γρή- γορα και η αφή του είναι τόσο ακριβής
που μπορεί να κάνει μικρές ρυθμίσεις, χωρίς να σκέφτεται.
Αντιδράει με τον ένστικτό του
εξαρτώμενος από αισθήσεις που δουλεύουν γρηγορότερα, απ' ό,τι σκεφτόμαστε.
Είναι κάτι που κάνουμε όλοι μας, κάθε μέρα.
Μας επιτρέπει να κατασκευάσουμε μουσική.
Να δημιουργήσουμε τέχνη.
Και να σώσουμε ζωές.
Εντάξει, κολυμβητής και διασώστης είναι κάτω απ' το αεροσκάφος.
Κρατήσου. Τα πας περίφημα.
Διακινδύνεψαν τις ζωές τους για να σώσουν την δικιά μου,
και φύγαμε όλοι ασφαλείς.
Αν δεν υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι, δεν θα ήμουν ζωντανός σήμερα.
Αυτή η πληθώρα αισθητήρων αφής
μας επιτρέπει να αντιδράσουμε στιγμιαία
σε ο,τιδήποτε συμβαίνει γύρω μας.
Αλλά, δεν είναι ομοιόμορφα τοποθετημένοι κάτω απ' το δέρμα μας.
Τα χέρια έχουν 100 φορές περισσότερους αισθητήρες ανά τετραγωνικό εκατοστό
απ' το πίσω μέρος των ποδιών μας.
Είναι τοποθετημένοι, εκεί που τους χρειαζόμαστε περισσότερο.
Αν το μέγεθος ήταν παρόμοιο με την ευαισθησία μας στην αφή,
το σώμα μας θα έμοιαζε κάπως έτσι.
Γλώσσα και χείλη, διπλάσια σε μέγεθος.
Το ίδιο και τα χέρια, δάχτυλα και πόδια.
Άλλες αισθήσεις, έχουν διαφορετικές μορφές.
Οι αισθητήρες θερμότητας είναι πιο πυκνοί στα ακροδάχτυλα, μύτη
και περιέργως, στους αγκώνες μας.
Παίζουν έναν κρίσιμο ρόλο.
Όταν φτάνουμε στα όρια, μπορεί να μας κρατήσουν ζωντανούς.
Παντού στο ανθρώπινο σώμα,
κάθε δευτερόλεπτο, κάθε μέρας,
τα νεύρα μεταφέρουν αισθήσεις στον εγκέφαλο μας.
Ακόμα και όταν, δεν το αντιλαμβανόμαστε
αυτά τα σήματα, ελέγχουν τον τρόπο λειτουργίας του σώματος μας.
Όταν αυξάνεται η θερμοκρασία
αισθητήρες και νεύρα συνεργάζονται για να μας κρατήσουν ζωντανούς.
Η θερμοκρασία στην Αυστραλιανή έρημο μπορεί να φτάσει τους 54°C.
Δεν είναι μέρος για να εγκλωβιστείς...
...αλλά αυτό συνέβη στον Μάθιου Μαγκόχ
και στην κόρη του Σάνον,
περισσότερο από 160 χιλιόμετρα, μακριά απ' την κοντινότερη πόλη.
Κάνει τόση ζέστη εδώ πέρα, που ένα ξεχασμένο κομμάτι κρέας
θα μπορούσε να ψηθεί σε λιγότερο από 4 ώρες.
Ωστόσο, ο Μάθιου και η Σάνον είναι ακόμα ζωντανοί μετά από 8 μέρες.
Μερικά λεπτά μετά την βλάβη του φορτηγού τους,
τα σώματα τους μπαίνουν στην διαδικασία
να κρατήσουν την εσωτερική θερμοκρασία τους στους 37°C.
Αυτό συμβαίνει, χάρη σε εκατοντάδες χιλιάδες μικροαισθητήρες θερμότητας
και το σύστημα «ψύξεως» που ενεργοποιούν.
Όταν το δέρμα μας ζεσταί- νεται πέρα απ' τους 34°C,
αισθητήρες ειδοποιούν τον εγκέφαλο μας.
Το κέντρο ρύθμισης της θερμο- κρασίας χρησιμοποιεί άλλα νευρά
για να αρχίσει η διαδικασία ψύξεως.
Μια ώρα αργότερα, και οι δυο τους ιδρώνουν άφθονα.
Δεν υπάρχει πιο αποτελεσματικός τρόπος, για να δροσίσεις το σώμα.
Κάτω απ' το δέρμα, βρίσκονται πάνω από ένα εκατομμύριο ιδρωτοποιοί αδένες.
Όταν ζεσταινόμαστε, τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλονται,
προωθώντας το αίμα και την ζέστη στην επιφάνεια του δέρματος, πιο γρήγορα.
Οι ιδρωτοποιοί αδένες εξάγουν νερό απ' το αίμα
και το απελευθερώνουν στην εξωτερική επιφάνεια.
Καθώς εξατμίζεται, μας δροσίζει.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες,
παράγουμε περίπου ένα λίτρο ιδρώτα την ημέρα.
Αλλά σε ακραίες καταστάσεις, παράγουμε πολύ περισσότερο.
Αυτός ο τύπος εκπέμπει θερμότητα, καθώς τρέχει.
Και επίσης,
η θερμοκρασία του δωματίου, αυξάνεται την ίδια στιγμή.
Η ποσότητα του ιδρώτα που παράγεται...
αλλά πιο σημαντικά, εξατμίζεται...
σου δίνει την δυνατότητα, να απελευθερώνεις ποσό θερμότητας
να χάνεις ένα ποσό θερμότητας απ' το σώμα
που παράγεις μέσω της άσκησης.
Δεν βλέπουμε αύξηση στην παραγωγή ιδρώτα,
που μας υποδεικνύει ότι ιδρώνεις
με τον μέγιστο ρυθμό.
Ο άντρας έχει φτάσει στα όρια της εφίδρωσης.
2 λίτρα την ώρα.
Αλλά το νερό, πρέπει να έρθει από κάπου.
Το ανθρώπινο σώμα απο- τελείται κατά 75% από νερό.
Για να επιβιώσουν, τα ζωτικά μας όργανα χρειάζονται ένα μέρος των υγρών.
Φυσιολογικά, έχουμε αρκετό να δώσουμε στο σύστημα «ψύξεως»,
με την προϋπόθεση, ότι το επαναφέρουμε στο σώμα.
Μετά από 4 ώρες στην Αυστραλιανή έρημο
4η μέρα
ο Μάθιου και η Σάνον έχουν ξεμείνει από νερό.
Η έλλειψη του, ακόμα και στο ελάχιστο 3%, νερού του σώματος
μπορεί να προκαλέσει κράμπες, πονοκεφάλους, και αποπροσανατολισμό.
Είναι τόσο αφυδατωμένοι, που αρχίζουν να έχουν ψευδαισθήσεις.
Η ζέστη και μόνο...
Η ζέστη παίζει με το μυαλό σου.
Προσπαθείς να διατηρήσεις την ιδέα της επιβίωσης
Ματ Μαγκόχ
και να ξεφύγεις από καταστάσεις και να καταφέρεις πράγματα
και αυτό, και άλλα πολλά.
Τώρα το σώμα τους πρέπει να ανταποκριθεί στην έλλειψη ύδατος.
Για να ανεφοδιάσει τα ζωτικά όργανα του σώματος,
ο εγκέφαλος αντιπαλεύει με μια εκπληκτική αντίδραση.
Παρακάμπτοντας το κέντρο ρύθμισης της θερμοκρασίας
ο εγκέφαλος δίνει εντολή διακοπής της εφίδρωσης.
Οι ιδρωτοποιοί αδένες στεγνώνουν.
Στην συνέχεια, νεύρα ειδο- ποιούν άλλα μέρη του σώματος
να αναρροφήσουν νερό πίσω στην καρδιά, πνεύμονες και νεφρούς.
Το αίμα αρχίζει να πήζει.
Ύδωρ απορροφάται απ' το παχύ έντερο,
προκαλώντας δυσκοιλιότητα.
Ακόμα και οι οφθαλμοί στεγνώνουν.
Είχαμε μια πολύ συναισθηματική στιγμή
για το αν θα ζήσουμε ξανά, Χριστούγεννα μαζί
ή αν η Σάνον, θα έβλεπε ξανά την μητέρα της
ή ο,τιδήποτε άλλο.
Και αν υπήρχε νερό στο σώμα μας,
θα δακρύζαμε αρκετά,
αλλά δεν υπήρχε.
Θυμάμαι που το στόμα μου ήταν στεγνό,
Σάνον Μαγκόχ
και δεν μπορούσα να καταπιώ,
γιατί δεν υπήρχε κάτι να καταπιώ.
Η γλώσσα ήταν σαν ξερή πέτρα στο στόμα.
Η Σάνον και ο Μάθιου είναι στο όριο της κατάρρευσης.
Αλλά, αντί να «ψηθούν» απ' την ζέστη
8η μέρα
το δίκτυο των αισθητήρων κάτω απ' το δέρμα τους
τους έχει κρατήσει ζωντανούς για πάνω από μια εβδομάδα.
Επιβίωσαν, επειδή το σώμα τους ισορρόπησε
την ανάγκη για νερό, και την επιθυμία να παραμείνουν δροσεροί.
Ο εγκέφαλος τους ενεργοποιεί ένα ακόμα τελευταίο ένστικτο.
Κατάφεραν να θαφτούν στο χώμα,
απομονώνοντας το σώμα τους απ' την ξηρή έρημο.
Είναι αρκετό για να σώσουν τις ζωές τους.
Πήδηξα πάνω απ' το έδαφος
και άρχισαν να κουνάω μανιασμένα τα χέρια μου,
και είχε αρκετά δροσερά ροφήματα στο όχημα.
Ήταν πολύ καλό.
Άρπαξα ένα μεγάλο δοχείο με νερό και το ήπια μονομιάς.
Το ήπια όλο, ήταν πολύ καλό.
Ήταν ωραίο, δροσερό νερό της βροχής.
Ήταν απίθανο.
Οι θερμοκρασιακές διακυμάνσεις του σώματος μας
μπορεί να κάνουν την διαφορά ανάμεσα στην ζωή και στον θάνατο.
Παράλληλα με τους αισθητήρες θερμότητας, υπάρχουν και άλλες νευρικές απολήξεις
προγραμματισμένες να μεταφέρουν ένα ακόμα χρήσιμο αίσθημα...
...τον πόνο.
Ο πόνος μας προειδοποιεί να ελαττώσουμε την λειτουργία μας
και ο καθένας μας αντιδράει διαφορετικά σ' αυτό το μήνυμα.
Οι περισσότεροι, θα ζούσαμε καλύτερα χωρίς τον πόνο.
Αλλά, είτε το πιστεύετε, είτε όχι, ο πόνος σας κρατάει ζωντανούς.
Απ' όλες τις αισθήσεις,
η μοναδική, που όλοι μας θα ευχόμα- σταν να μην νοιώθουμε, είναι ο πόνος.
Αλλά, ο πόνος είναι ουσιώδης αίσθηση.
Η λειτουργία του είναι ένα απ' τα μεγαλύτερα μυστήρια
του ανθρώπινου σώματος,
και τώρα αρχίζουμε να το αποκαλύπτουμε.
Η Έιμι Ρεσίνα κάνει πεζοπορία στο μονοπάτι Σιέρα Νεβάδα της Καλιφόρνια
όταν παραπατάει.
Χάνει το βήμα της.
Και πέφτει από ύψος 18 μέτρων σε συμπαγές γρανίτη.
Η πτώση συντρίβει το δεξιό άκρο πόδα και κνήμη της.
Το δεξιό της γόνατο αποσυντίθεται και θρυμματίζεται σε 4 κομμάτια.
Το αριστερό της πόδι κατακερματίζεται στην περιοχή του μηρού και ισχίου.
Στιγμιαία, το νευρικό σύστημα της Έιμι αναλαμβάνει δράση,
στέλνοντας σήματα πόνου απ' το αποκομ- μένο δέρμα και τα κατεστραμμένα οστά.
Ο πόνος μας προστατεύει, ειδο- ποιώντας τον εγκέφαλο για βλάβες.
Κάθε τραυματισμός ενεργοποιεί χημικές αντιδράσεις μέσα στους αισθητήρες πόνου.
Στέλνουν ηλεκτρικά σήματα στο νευρικό σύστημα
που κατευθύνονται προς τον εγκέφαλο.
Τα νεύρα που ανιχνεύουν τον πόνο, δουλεύουν πιο αργά απ' τα άλλα.
Σήματα που μεταβιβάζουν μουντό, παλλόμενο πόνο λειτουργούν τόσο αργά
που αισθανόμαστε την καθυστέρηση, ανάμεσα στον τραυματισμό που συμβαίνει
και στον πόνο που προκαλεί.
Αυτή η καθυστέρηση μας προσφέρει κρίσιμα λεπτά
να διαφύγουμε την αιτία του πόνου
πριν μας κατακλύσουν οι αρνητικές επιπτώσεις.
Στον εγκέφαλο,
ο πόνος λειτουργεί διαφορετικά από τις άλλες αισθήσεις.
Οι άλλες αισθήσεις υποβάλλονται σε επεξεργασία, σε συγκεκριμένες περιοχές.
Όραση.
Ακοή.
Αφή.
Αλλά, αν μπορούσες να παραστήσεις τον πόνο, θα έμοιαζε κάπως έτσι.
Επεξεργάζεται σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου,
και οι περιοχές που ενεργοποιούνται, διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
Ο πόνος είναι αντίληψη. Είναι στον εγκέφαλο.
Αλέν Μπασμπούμ - Νευροβιολόγος -
Είναι η ερμηνεία του εγκε- φάλου για έναν τραυματισμό.
Αυτός είναι ο λόγος που είναι διαφορετικός
ανάμεσα σε διάφορους ανθρώπους.
Η αναλογία που μου αρέσει ν' αναφέρω,
που το κάνει πιο ξεκάθαρο
είναι δυο άνθρωποι που κοιτάνε έναν πίνακα ζωγραφικής.
Ο πρώτος αναφέρει ότι είναι πανέμορφος.
Είναι πρόθυμος να ξοδέψει 15 εκα- τομμύρια ευρώ, να τον αγοράσει.
Ο άλλος τον κοιτάει, δεν τον καταλαβαίνει
και απλώς τον προσπερνά.
Το θέμα είναι, ότι ο πόνος
έχει μια συναισθηματική συνισταμένη με την εμπειρία,
και είναι η μεταβολή, στην συναισθηματική συνισταμένη
που θα χρωματίσει και διαφοροποιήσει τον τρόπο, που γίνεται αντιληπτός ο πόνος.
Οπότε, όλοι αισθανόμαστε διαφορετικά τον πόνο.
Εξαρτάται, από το ποιοι είμαστε και τι κάνουμε.
Καθώς ξυπνάει απ' την πτώση,
η Έιμι Ρεσίνα, αναμένει να αισθάνεται επιθανάτιο αγωνία.
Αλλά σε κρίσιμες καταστάσεις,
το νευρικό μας σύστημα μπορεί να κάνει κάτι εκπληκτικό.
Κοίταξα τα πόδια μου.
Υπήρχε ένα τεράστιο, εμφανές κενό
εκεί που ήταν, το δεξιό μου γόνατο.
Δεν μπορούσα να μετακινήσω κανένα απ' τα πόδια μου
Έιμι Ρεσίνα
αλλά όλως περιέργως, δεν αισθανόμουν πόνο.
Καταγράφεται η βλάβη, αλλά όχι η ενόχληση.
Με την σύγκρουση, οι αισθητήρες πόνου της Έιμι ενεργοποιήθηκαν.
Δεν στέλνουν νευρικές ώσεις, κατευθείαν στον εγκέφαλο.
Πηγαίνουν διαμέσου του νωτιαίου μυελού.
Καθώς εισέρχονται στους σπόνδυλους, περνάνε μια πύλη.
Περικλειόμενη από ιστό, με σύσταση πηκτοειδούς ουσίας,
βρίσκεται η ένωση δύο νεύρων, γνωστή και ως σύναψη.
Υπερπηδώντας ένα μικρό κενό,
το σήμα περνάει απ' την μια νευράδα στην επόμενη
κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, με κατεύθυνση τον εγκέφαλο.
Αυτές οι θέσεις συμβολής, έχουν μια ξεχωριστή ιδιότητα.
Μπορούν να σταματήσουν την λειτουργία τους.
Προσδίδει στον εγκέ- φαλο, τρομερή δύναμη.
Για να αναστείλει τον πόνο,
ο εγκέφαλος δίνει εντολή για την έκκριση ενδορφίνης.
Συγκεντρώνεται στις θέσεις συμβολής στον νωτιαίο μυελό,
όπου προκαλεί προσυναπτική αναστολή,
καταστέλλοντας πλήρως, την μεταφορά πολλών σημάτων πόνου.
Το αποτέλεσμα. Καμία αίσθηση πόνου.
Αυτά τα φυσικά αναλγητικά είναι δυνατότερα και απ' την μορφίνη.
Και όταν η κατάσταση λαμβάνει ακραίες διαστάσεις,
ο εγκέφαλος μπορεί να απελευθερώσει αυτήν την δύναμη.
Στρατιώτες, που έχουν πυρο- βοληθεί στο πεδίο της μάχης,
και δεν αναφέρουν άμεσο πόνο
αν και είναι προφανές, το τραύμα απ' την σφαίρα.
Οι σφαίρες πέφτουν πάνω απ' τα κεφάλια τους.
Η ζωή τους βρίσκεται σε κίνδυνο.
Ο εγκέφαλος προχωράει σε εκτίμηση της καταστάσεως
και αναφέρει, "Τώρα δεν είναι ώρα να αισθανθώ πόνο. "
Ο εγκέφαλος της Έιμι γνώριζε ότι η αίσθηση του πόνου δεν θα την βοηθούσε.
Η αναστολή του, θα της έδινε χρήσιμο χρόνο να δράσει.
Το πρώτο πράγμα που έκανα
ήταν να περιποιηθώ τα πιο προφανή τραύματα.
Ο πρωταρχικός κίνδυνος ήταν να πεθάνω από ακατάσχετη αιμορραγία
απ' την ανοικτή πληγή στο δεξιό μου γόνατο,
οπότε τοποθέτησα αντιβιοτική αλοιφή...
ή για την ακρίβεια, υπερ- οξείδιο του υδρογόνου...
στο γόνατο μου και το κάλυψα με επίδεσμο,
δένοντας το, όσο σφιχτά μπορούσα,
επειδή έπρεπε να στα- ματήσω την αιμορραγία.
Η Έιμι είχε πέσει σε σημείο, που δύσκολα θα ερχόταν βοήθεια.
Για να έχει ελπίδα σωτηρίας,
πρέπει να φύγει απ' το βουνό
και να φτάσει κοντά σε κάποιο μονοπάτι.
Αλλά καθώς σέρνεται, πόνος αρχίζει να εμφανίζεται.
Θυμάμαι μια στιγμή, συγκεκριμένα,
όταν προσπαθούσα να περάσω από μια λιμνούλα με νερό...
Και ανασήκωσα τον γοφό μου, και ο πόνος ήταν τόσο δυνατός,
που σκέφτηκα, "Θα λιποθυμήσω. "
Αλλά, το μυαλό μου είχε ακόμα τον έλεγχο,
και ήξερα πως αν λιποθυ- μούσα σ' εκείνο το σημείο,
σίγουρα, θα πνιγόμουνα.
Οπότε, το μυαλό μου θυμόταν ότι υπήρχε πόνος,
αλλά δεν πήρε ποτέ, τον έλεγχο του σώματος.
Βαριά χτυπημένη και αιμορραγώ- ντας, η Έιμι σέρνεται για δύο μέρες.
Στην διάρκεια της διαδρομής, το μυαλό της ξεχνάει τον πόνο
χάρη στις ενδορφίνες, που απελευθε- ρώνονται απ' το νευρικό της σύστημα.
Όταν την βρίσκουν οι διασώστες
η Έιμι χαλαρώνει, σταματάει η έκκριση των ενδορφινών,
και ο πόνος κατα- κλύζει το σώμα της.
Η στιγμή που ένοιωσα πραγματικά τον πόνο
ήταν όταν με έβαλαν στο φορείο.
Ήταν βασανιστικό.
Ήταν το είδος του ανυπόφορου, ανατριχιαστικού, απαίσιου πόνου
όπου δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ σε τίποτα άλλο, απ' το πόσο άσχημος ήταν.
Αν ένοιωθε έτσι συνέχεια,
η Έιμι δεν θα τα κατάφερνε να βγει απ' το βουνό.
Αλλά, αναστέλλοντας τον πόνο,
το νευρικό της σύστημα την βοήθησε να επιβιώσει.
Μετά από 8 εγχειρήσεις, η Έιμι μπορεί να ξαναπερπατήσει.
Η ιστορία της είναι εκπληκτική, αλλά δεν είναι η μοναδική.
Αν το απαιτούν οι περιστάσεις,
οποιουδήποτε το νευρικό σύστημα, μπορεί να αναστείλει τον πόνο.
Αλλά το σώμα, δεν προσπαθεί πάντα να σταματήσει τον πόνο.
Μερικές φορές, το νευρικό σύστημα μας προκαλεί περισσότερο πόνο.
Και είναι αυτή η αίσθηση, που μπορεί να σου σώσει την ζωή.
Η αίσθηση του πόνου
είναι συχνά ο μόνος τρόπος, να αντι- ληφθούμε ότι το σώμα μας έχει πληγεί.
Ο πόνος παίζει τον ρόλο του κεντρικού μας συναγερμού.
Δουλεύοντας σε ένα κτήριο στην φάρμα του,
ο Ντέιβιντ Έντγκαρ δεν έχει ιδέα
ότι βρίσκεται πολύ κοντά σε μια απ' τις πιο θανατηφόρες αράχνες της Αμερικής,
την "καφέ ερημίτης".
Αυτές οι μικροσκοπικές αράχνες επιτίθενται σπάνια στους ανθρώπους.
Αλλά σήμερα, ο Ντέιβιντ δεν είναι τυχερός.
Στην αρχή, δεν παρα- τήρησε το τσίμπημα.
Μια μέρα αργότερα όμως, αρχίζει να αισθάνεται πόνο.
Ντέιβιντ Έντγκαρ
Ξύπνησα το πρωί,
βγήκα απ' το κρεβάτι, φόρεσα τα ρούχα μου,
και αισθάνθηκα κάτι στο πόδι μου.
Ήταν ένα είδος καψίματος, πονούσε λιγάκι.
Και το κοίταξα...
Στο πίσω μέρος του ποδιού μου, υπήρχε ένα μεγάλο κόκκινο σημάδι
με ένα μικρό μαύρο σημάδι, στο κέντρο του
και πονούσε πολύ.
Μέσα στην εβδομάδα, ήμουνα δυστυχής. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Ήταν ένας συνεχόμενος, καυστικός πόνος.
Αλλά ο πόνος του Ντέιβιντ, δεν προ- ερχόταν απ' το τσίμπημα της αράχνης.
Το σώμα του λάμβανε μέτρα, για να σώσει την ζωή του.
Όποτε υπάρχει ασυνέχεια του δέρματος,
είτε προέρχεται από τσίμπημα αράχνης, είτε από ένα μικρό κόψιμο
το σώμα αντιδράει γρήγορα.
Πρώτα, στέλνει ενισχυτικές ομάδες λευκών αιμοσφαιρίων
για να καθαρίσουν την πληγή.
Μετά ο περικλειόμενος ιστός διογκώνεται,
διεγείροντας τις νευρικές απολήξεις.
Η περιοχή φλεγμαίνεται και γίνεται επίπονη.
Το τραύμα από μόνο του, δεν προκάλεσε τον πόνο.
Είναι η αντίδραση του σώματος σ' αυτό.
Και συμβαίνει, για έναν καλό λόγο.
Ο πόνος της φλεγμονής
είναι ένας ακόμα τρόπος, όπου το νευρικό σύστημα μας προστατεύει.
Είναι μια περί- μετρος ασφαλείας...
η σωματική έκδοση της ταινίας που βάζουν οι αστυνομικοί
στον τόπο ενός ατυχήματος.
Η ταινία προειδοποιεί τους οδηγούς να απομακρυνθούν.
Ο πόνος που δεχόμαστε απ' την φλεγμονή
μας προειδοποιεί να προστατέψουμε την περιοχή ή να κάνουμε κάτι γι' αυτό.
Και αν αγνοήσεις το τσίμπημα μιας αράχνης "καφέ ερημίτης",
το αποτέλεσμα θα 'ναι μια δυσάρεστη έκπληξη.
Μια άσχημη, εξελκούμενη πληγή, ακόμα και γάγγραινα.
Για τον Ντέιβιντ Έντγκαρ, η αντί- δραση του νευρικού του συστήματος
τον προειδοποίησε έγκαιρα για το τσίμπημα, ώστε να δεχθεί θεραπεία.
Είτε πρόκειται για τον άμεσο πόνο σπασμένων οστών
είτε για τον αργοπορημένο πόνο μιας φλεγμονής,
συμβαίνει για τον ίδιο λόγο.
Για να προστατέψει το ανθρώπινο σώμα.
Ο πόνος είναι μια απ' τις θεμελιώδεις,
Σον Μακέϊ - Κέντρο Ελέγχου Πόνου Στάνφορντ -
πρωταρχικές εμπειρίες που έχουμε.
Χωρίς τον πόνο, δεν θα επιβιώναμε σαν ανθρώπινα είδη.
Είναι τόσο άσχημος, επειδή είναι τόσο χρήσιμος.
Το περίεργο είναι ότι οι αισθητήρες του πόνου
δουλεύουν συνέχεια, χωρίς να το ξέρουμε.
Μας κάνουν να τεντωνόμαστε στις καρέκλες μας, καθώς καθόμαστε.
Να στριφογυ- ρίζουμε την νύχτα.
Εξαιτίας τους, όταν περπατάμε,
ενστικτωδώς ακουμπάμε στο έδαφος, διαφορετικά σημεία των ποδιών μας.
Διαπεραστικά μηνύματα πόνου, ειδοποιούν συνεχώς το σώμα
να κάνει κατάλληλες ρυθμίσεις.
Ειδάλλως, θα πιέζαμε τα οστά και θα δημιουργούσαμε φουσκάλες στο δέρμα.
Ο πόνος μπορεί να είναι απαίσιος,
αλλά ζώντας χωρίς τις αισθήσεις, είναι ακόμα χειρότερο.
Πες μου, αν αισθά- νεσαι την δόνηση.
Την αισθάνεσαι;
Ειλικρινά, όχι.
Η Κάρολ Σακς είναι μια απ' τους 21 εκατομμύρια Αμερικανούς
πάσχοντες από διαβήτη,
ασθένεια που χαρακτηρίζεται από αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα.
Εδώ πέρα; Το αισθάνεσαι;
Σχεδόν.
Η υπερβολική συγκέντρωση σακχάρου στο αίμα μπορεί να τραυματίσει τα νεύρα,
αφήνοντας σημεία του σώματος
ανίκανα να αισθανθούν την αφή, την θερμότητα ή την δυσφορία.
Τίποτα, όχι.
Αν δεν μπορείς να δεις ή να αισθανθείς έναν τραυματισμό
δεν θα ξέρεις, ότι πρέπει να τον περιποιηθείς.
Οι αισθήσεις σου δεν είναι εντάξει.
Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να ελέγχεις πάντα τα πόδια σου.
Ο οποιοσδήποτε που δεν έχει νεύρα
να μεταδώσουν την αίσθηση του πόνου
πρέπει να είναι αρκετά προσεκτικός.
Και η παραμικρή πληγή μπορεί να επιμολυνθεί,
με την φλεγμονή να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο
πριν το συνειδη- τοποιήσει ο ασθενής.
Το νευρικό σύστημα είναι χρήσιμο γι' αυτό που είμαστε.
Χωρίς αισθήσεις σαν τον πόνο,
το σώμα μας θα κατέρρεε.
Αλλά αυτή η πληθώρα ινών δουλεύει με μυστηριώδεις τρόπους.
Τα νεύρα, μας προκαλούν θυμό, να ξυπνήσουμε ιδρωμένοι
ακόμα και να βρεθούμε προδο- μένοι, απ' το ίδιο μας το σώμα.
Σκοπεύεις να είσαι ειλικρινής, απέναντι μου;
Οι αισθήσεις μας ειδοποιούν για τον κόσμο γύρω μας.
Αλλά κάτω από συγκε- κριμένες περιστάσεις,
μπορεί να έχει αντίθετα αποτελέσματα.
Τα νεύρα λένε στον κόσμο, τι συμβαίνει μέσα μας.
Μπορεί να είναι τα κόκκινα μάγουλα μας απ' την ντροπή
ή η πνιχτή μας φωνή, λόγω συναισθηματικού φορτίου.
Οι φυσικές μας αντιδράσεις μπορούν να αποκαλύψουν αυτό που αισθανόμαστε.
Και μερικοί πιστεύουν, ότι μπορούν να αποκαλύψουν πότε λέμε ψέματα.
Κανονικά, όταν κάποιος λέει ψέματα,
αρχίζει να ιδρώνει.
Είμαι σίγουρος ότι όλοι έχουμε δει
τις ανακριτικές ταινίες της δεκαετίας του '40 και του '50
Τζακ Τριμάρκο - Ειδικός Ανακριτής πολύγραφου -
όπου το άτομο στην καρέκλα, έχει ιδρωμένο μέτωπο
ή ιδρωμένο πάνω χείλος
ή πιθανότητα, ιδρώτας τρέχει απ' τις φαβορίτες του.
Αν γύρεις μπροστά, εκτείνεις τα χέρια σου...
...λες και θα βουτή- ξεις σε πισίνα.
Αυτό θα πάει γύρω απ' το στομάχι σου.
Ο Τζακ Τριμάρκο χρησιμο- ποιεί σωματικές αισθήσεις
για να αναζητήσει την αλήθεια.
Το βασικό του εργαλείο. Ανιχνευτής ψεύδους ή πολύγραφος.
Αυτή η περιχειρίδα είναι σαν και αυτή που χρησιμοποιεί ο γιατρός...
Ο πολυγράφος δουλεύει παραπλήσια
με κάθε άλλη συσκευή βιοανατροφοδότησης.
Καταγράφει απλώς, τις παρεκκλίσεις
από το φυσιολογικό πρότυπο ενός ανθρώπου
όπως η αρτηριακή πίεση κάποιου
που αυξάνεται και μετά μειώνεται
ή ενδεχομένως μια μείωση ή μια αύξηση
στην συχνότητα σφυγμού ή στην δρα- στηριότητα των ιδρωτοποιών αδένων.
Είσαι γνωστός σαν Μπόμπι;
Ναι.
Ένας εξεταστής που χρησιμοποιεί τον πολύγραφο.
γνωρίζει τι ν' αναζητήσει, όταν ανακρίνει κάποιον.
Σκοπεύεις να είσαι απόλυτα ειλικρινής, μαζί μου;
Ναι.
Κάθε παρέκκλιση απ' το φυσιο- λογικό, θα υποδείξει απάτη.
Το σώμα μπορεί να μας προδώσει.
Είσαι σίγουρος ότι δεν θα σε ξεγελάσω σ' αυτήν την δοκιμασία;
Ναι.
Μπορεί να νομίζουμε ότι είμαστε άνετοι,
αλλά υπό συνθήκες άγχους,
το σύστημα των νεύρων μας αρχίζει να προετοιμάζει το σώμα για δράση,
σαν να δέχεται επίθεση.
Είναι μια αντίδραση που χρονολογείται απ' τους αρχαίους μας πρόγονους.
Πολέμα ή φύγε.
Όχι.
Ξεκινάει, ενεργοποιώντας την ορμόνη που εκκρίνει ο οργανισμός όταν φοβάται...
...την αδρεναλίνη.
Ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται για να αντλήσει περισσότερο αίμα στους μύες...
...λες και ετοιμάζεσαι για μάχη.
Η αναπνοή βαθύνει...
...καθώς χρήσιμο οξυγόνο φτάνει στους μύες.
Και αρχίζεις να ιδρώνεις.
Το σώμα δροσίζεται, ώστε να μην υπερθερμανθείς
όταν λαμβάνεις γρήγορα, δράση.
Ο εγκέφαλος δεν μας αφήνει να σταματή- σουμε αυτήν την στρατηγική επιβίωσης.
Αυτές οι βασικές νευρικές λειτουργίες γίνονται αυτόματα.
Γι' αυτόν τον λόγο, ένας πολύγραφος μπορεί να αποκαλύψει έναν ψεύτη.
Αλλά υπάρχουν νευρικές λειτουρ- γίες, που μπορούμε να ελέγξουμε,
και αυτό φανερώνει πιθανότητες
όπου μπορούμε να βοηθήσουμε, φέρνοντας επανάσταση στην Ιατρική.
Πώς είσαι, Στιβ;
Ο Άσλεϊ Γκούντμαν δεν είναι συνηθισμένος οδοντίατρος.
Χρησιμοποιεί ύπνωση για να ελέγξει τον πόνο.
Αυτό που θέλω να κάνεις
είναι να προσπαθήσεις να σχηματίσεις μια νοητή εικόνα.
Σήμερα, θα κάνει διάνοιξη σ' ένα δόντι
για να αντικαταστήσει μια στεφάνη, χωρίς αναισθητικό ή φάρμακο.
Είσαι άνετα.
Ο πόνος είναι αντίληψη.
Η πραγματικότητα είναι αντίληψη.
Οπότε, μπορούμε να αλλάξουμε την αντίληψη της πραγματικότητας.
Άσλεϊ Γκούντμαν - Οδοντιατρικό Κέντρο Νάβαχο -
Πιο βαθειά.
Καθώς ξεκινάει η ύπνωση,
ο δρ. Γκούντμαν αλλάζει τελείως
την αντίληψη του Στιβ Φάϊνς για τον κόσμο.
Θέλω να αντιληφθείς κάθε «κύμα» χαλάρωσης
κάθε ανάσα που παίρνεις,
να αναπνεύσεις ήρεμα, να ξεχά- σεις τις εντάσεις της ημέρας,
πιο βαθειά.
Όσο πιο άνετο, πιο ασφαλές...
Για τον Στιβ, τα πράγματα θα γίνουν αρκετά περίπλοκα.
Για μερικά λεπτά,
ο Στιβ έχει σταματήσει να σκέφτεται ότι είναι στην καρέκλα του οδοντιάτρου.
Δεν είναι απαραίτητο για το μυαλό σου, να παραμείνει εδώ.
Το σώμα σου χρειάζεται να παραμείνει και να θεραπευτεί,
αλλά το μυαλό σου μπορεί να ταξιδέψει, όπου θέλεις.
Η ύπνωση τον μεταφέρει σ' έναν φανταστικό παιδότοπο
γεμάτο παιχνίδια και εξαρτήματα.
Πιο βαθειά.
Όταν ξεκινάει το χειρουργικό τρυπάνι,
ο Στιβ νομίζει ότι είναι θόρυβος από παιχνίδια.
Αυτό που θέλω να κάνεις, είναι να ανοίξεις το στόμα σου.
Και στο παρασκήνιο,
θα ακούς ήχους από ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Ακούγονται μερικά παιχνίδια, τώρα.
Ό,τι βλέπεται τώρα, είναι αληθινό.
Κανονικά,
κανείς δεν θα υπέμενε τέτοια δοκιμασία, χωρίς να αισθάνεται πόνο,
αλλά ο Στιβ αισθάνεται κάτι τελείως διαφορετικό.
Η θεωρία είναι ότι η ύπνωση
επιδράει στην συναισθηματική αντί- δραση του εγκεφάλου στην δυσφορία.
Η δραστηριότητα του εγκεφάλου μπορεί να αλλάξει προσωρινά,
οπότε, μπορούμε να επεξεργαστούμε τα σήματα πόνου σαν διαφορετικό συναίσθημα.
Καθώς διαλύεται η αδαμαντίνη του δοντιού,
οι αισθητήρες πόνου στέλνουν σήματα, κατά μήκος των νεύρων.
Αλλά μέσα στον εγκέφαλο του Στιβ,
τα σήματα που θα θεωρού- νταν φυσιολογικά, ως πόνος
έχουν μετατραπεί τώρα, σε ευχάριστες αισθήσεις.
Μετά από 45 λεπτά,
ο δρ. Γκούντμαν βγάζει τον ασθενή απ' την ύπνωση του.
Με το τρία,
θα ξυπνήσεις αναζωογονημένος και έχοντας τις αισθήσεις σου.
1... 2... 3.
- Πώς αισθάνεσαι; - Υπέροχα.
Ωραία. Τελειώσαμε.
Υπέροχα.
Η ύπνωση είχε επιτυχία.
Ξεγέλασε απόλυτα, το νευρικό σύστημα του Στιβ.
Θυμάμαι που ξάπλωσα στην καρέκλα
Στιβ Φάϊνς
και μετά αισθάνθηκα μια απαλή αίσθηση.
Και εκτός απ' αυτό, όλα ήταν τέλεια.
Πολύ ωραία, χαλαρή αίσθηση.
Η επίδραση καθυστερεί.
Ο εγκέφαλος του Στιβ θα συνεχίσει
να ερμηνεύει τον πόνο, σαν κάτι ευχάριστο
μέχρι να θεραπευτεί το δόντι.
Η ύπνωση δείχνει ότι το μυαλό μπορεί να είναι εξίσου ισχυρό με κάθε αναισθητικό.
Αλλά, οι επιστήμονες, ήδη εκμεταλ- λεύονται αυτή την φυσική ικανότητα.
Μας μαθαίνουν ακόμα, να παρακάμπτουμε το νευρικό σύστημα με την θέληση μας.
Συνήθως, δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις αισθήσεις
που συνδέουν το σώμα μας με τον εξωτερικό κόσμο,
αλλά, ίσως μπορέσει να τα καταφέρει η επιστήμη.
Πριν από 9 χρόνια, καθώς γύριζε ένα διαφημιστικό,
η Λώρα Τίμπιτς έπεσε από ένα άλογο.
Ανάρρωσε,
αλλά πάσχει ακόμα από χρόνιο πόνο, στον ώμο της.
Είχα δύο εγχειρήσεις, έκανα φυσικοθεραπεία.
Λώρα Τίμπιτς
Δοκίμασα βελονισμό, θεραπευτικό μασάζ.
Ξοδεύεις πολύ χρόνο, προσπαθώ- ντας να ελέγξεις τον πόνο σου,
όταν το μόνο που θες να κάνεις
είναι να προχωρήσεις και να επιστρέψεις στην ζωή σου.
Η Λώρα ακόμα ψάχνει τρόπους
να υπερνικήσει τον πόνο που δεν υποχωρεί.
Τώρα, ίσως μπορέσει να ελέγξει τις αισθήσεις της.
Οι καλόγεροι Σαολίν από την Κίνα,
διάσημοι για τις μαχητικές τους ικανότητες και τα ακροβατικά τους,
αλλά πάνω απ' όλα, για την ικανότητα τους να ελέγχουν τις αισθήσεις τους.
Αληθινά δεν πονάνε, ή δεν τους νοιάζει ο πόνος;
Για να προετοιμαστούν για τις εξαντλητικές τους πράξεις,
οι καλόγεροι χρησιμοποιούν μια απ' τις παλιότερες μορφές ελέγχου του πόνου.
Διαλογισμός.
Πρέπει να είσαι από- λυτα συγκεντρωμένος.
Λι Τζαϊλίν - Καλόγερος Σαολίν -
Χρειαζόμαστε ισχυρή θέληση για να διοχε- τεύσουμε την πνευματική μας ενέργεια.
Όταν διαλογιζόμαστε,
διοχετεύουμε αυτήν την πνευματική ενέργεια σ' όλο μας το σώμα.
Ο διαλογισμός ξεκινάει, αλλάζοντας τον τρόπο λειτουργίας του σώματος.
Η καρδιά ελαττώνει την λειτουρ- γία της, αντλώντας λιγότερο αίμα.
Οι μύες χαλαρώνουν.
Ήρεμοι μύες σημαίνει λιγότερη ένταση, που σημαίνει λιγότερος πόνος.
Αλλά, η πιο περίεργη επίπτωση λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο.
Όλως περιέργως, αν και ο εγκέ- φαλος βρίσκεται σε επιφυλακή,
ο διαλογισμός ελαττώνει την αισθηματική αντίδραση στον πόνο.
Είναι λες και κατε- βάζεις τον διακόπτη...
...οπότε όταν ενεργοποιούνται τα σήματα πόνου, έχουν μικρή επίδραση.
Μ' αυτόν τον τρόπο, οι καλό- γεροι μπορούν να ανεχθούν
αυτό που για κάποιον άλλον, θα ήταν υπερβολικός πόνος.
Τώρα η τεχνολογία, μπορεί να βοηθήσει την Λώρα να επιτύχει τέτοια αποτελέσματα
καθώς ξεχνάει τον πόνο της.
Ένα ανεπτυγμένο μηχάνημα μαγνητικής τομογραφίας,
δείχνει πως φαίνονται οι αισθή- σεις, βαθιά μέσα στον εγκέφαλο.
Επειδή η δραστηριότητα του πόνου συμ- βαίνει σ' όλη την έκταση του εγκεφάλου,
είναι δύσκολο να ξέρεις που να ψάξεις.
Αλλά, ο πόνος δημιουργεί ισχυρά συναισθήματα
που προσφέρουν μια χαρτογράφηση της μυστηριώδους αισθήσεως.
Αυτές οι εικόνες δεν δείχνουν πόνο.
Αυτή είναι μια ουσιώδης διάκριση που πρέπει να γίνει.
Όπως, κάθε μελέτη που δείχνουμε
όπου η νευρική απεικόνιση της αγάπης ή φόβου ή μίσους,
Σον Μακέϊ - Κέντρο Ελέγχου Πόνου Στάνφορντ -
δεν απεικονίζει ουσιαστικά, αυτές τις αισθήσεις στον εγκέφαλο.
Αυτό που κάνουμε, είναι να δεί- χνουμε τις περιοχές του εγκεφάλου
που παίζουν ρόλο, σ' αυτήν την δοκιμασία του πόνου.
Ίσως, παρακολουθώντας αν υπάρχει δραστηριότητα σ' αυτήν την περιοχή,
μπορούμε να βρούμε έναν τρόπο να ελέγξουμε την αίσθηση του πόνου.
Η Λώρα παρακολουθεί τον εγκέφαλο της να δουλεύει σε πραγματικό χρόνο
καθώς ο σαρωτής χαρτογραφεί την συναισθηματική δραστηριότητα
που προκαλεί ο πόνος της.
Μπορούμε να επικεντρωθούμε σε μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου,
και να επεξεργαστούμε αυτό το επίπεδο εγκεφαλικής δραστηριότητας
και να τους το επιστρέψουμε
ώστε να βιώσουν την εγκεφαλική τους δραστηριότητα σε πραγματικό χρόνο,
όπως ένας πιλότος μαχητικού αεροσκά- φους, θα έβλεπε τα όργανα πλοήγησης.
Οι εγκεφαλικές απεικονίσεις είναι δύσκολο να διαβαστούν,
οπότε παρουσιάζουν την δραστη- ριότητα, με την μορφή «φλόγας».
Όσο μεγαλύτερη η φλόγα, τόσο περισσό- τερη δραστηριότητα στην κρίσιμη περιοχή.
Δουλειά της Λώρα είναι να σμικρύνει την φλόγα, χρησιμοποιώντας το μυαλό της.
Λώρα, θα μετακινηθούμε
για να πάρουμε τις απεικονι- στικές εικόνες του εγκεφάλου
και προσπάθησε να συγκεντρω- θείς, να μειώσεις τον πόνο σου.
Σαν να απομόνωνε μια μυϊκή ομάδα στο γυμναστήριο,
η Λώρα χρησι- μοποιεί την φλόγα
για να στοχεύσει το κατάλληλο μέρος του εγκεφάλου της.
Για να μην σκέφτεται τον πόνο,
η Λώρα έχει επινοήσει ευφυείς διανοητικές ασκήσεις.
Για να μειώσω τον πόνο,
μερικές φορές, κατα- φεύγω στο να σταματάω
και να σκέφτομαι αυτό το σημείο του σώματος μου, που δεν πονάει
και μετά να συγκεντρώνομαι σ' αυτήν την τοποθεσία του σώματος μου
και να προσπαθώ αληθινά, να καθαρίσω την σκέψη μου.
Επίσης, σκέφτομαι μικροσκοπικά ανθρωπάκια να έρχονται και να βαδίζουν
και να παίρνουν τον πόνο και να τον σκορπίζουν
κυριολεκτικά, να τον απομακρύνουν.
Τα αποτελέσματα είναι θεαματικά.
Οι ασθενείς που δοκί- μασαν αυτήν την μέθοδο
είπαν ότι ο πόνος τους έχει μειωθεί, κατά μέσο όρο, στο μισό.
Αυτό περίπου, πετυχαίνουν και τα περισσότερα αναλγητικά φάρμακα.
Οι άνθρωποι μπορούν να μάθουν
να ελέγχουν μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου τους
αν την δούνε, με μια πιο ενδελεχή ματιά,
και αυτό είναι το εξαίσιο, σ' αυτήν την μέθοδο.
Και επίσης για πρώτη φορά, δείξαμε ότι οι άνθρωποι
μπορούν ουσιαστικά, να έχουν πρόσβαση σε συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου τους
και να μάθουν να την ελέγχουν
και αυτό οδηγεί σε μια συγκεκρι- μένη αλλαγή στην συμπεριφορά
επειδή αυτό δεν έχει επιτευχθεί, ποτέ ξανά στο παρελθόν.
Κάποια μέρα, αυτή η τεχνική μπορεί να βοηθήσει στην θεραπεία ασθενειών
όπως η κατάθλιψη ή ο εθισμός.
Αν πετύχει,
θα μπορέσουμε να πάρουμε τον έλεγχο των αισθήσεων μας
όπως οι καλόγεροι Σαολίν.
Το ανθρώπινο σώμα είναι κυριολεκτικά, μια δέσμη νεύρων.
Μεταδίδουν αισθήσεις, που κρατάνε σε αρμονία το σώμα μας.
Μας προσφέρουν χαρά και μας προειδοποιούν με τον πόνο,
πάντα έτοιμες να ενεργοποιήσουν το σώμα μας, να αναλάβει δράση.
Ακόμα μαθαίνουμε τις αληθινές δυνατότητες των αισθήσεων μας.
Όσο περισσότερο, τις φτάνουμε στα όρια,
τόσο το καλύτερο, για τον υπερήρωα που κρύβουμε μέσα μας.
Το ανθρώπινο σώμα.
Απόδοση Διαλόγων/Συγχρονισμός: MrLifestyles
Επιμέλεια/Διορθώσεις: MrLifestyles